Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Uitgelicht

Kindervrij

We gingen een weekendje weg. Zonder kinders. Alleen manlief en ik. Grootouders kwamen op logement bij ons thuis, oppassen. Kindersitten.
Wij even ertussen uit. Uitrusten.

Fijn was het. Gezellig. Al heel lang geleden dat we dat hadden gedaan. En zeker voor herhaling vatbaar.

De kinders waren flink geweest. Ze hadden het leuk gehad. Ook mijn A-kind. Zijn eigen bed brengt toch veel meer rust dan dat bed bij de grootouders thuis. Dus prima gegaan. Ook dit voor herhaling vatbaar. Maar de dagen erna was er weer de terugslag. Twee dagen zonder ouders, zonder de gewoonlijke gang van zaken.
En de paasvakantie die begon. Twee weken niet naar school, hoe hij er ook naar uitkeek, het is weer een verandering in zijn structuur, in zijn A-wereld.

En daar was het grote monster weer: die verdomde onrust in zijn binnenste.
Genesteld in zijn buik. Binnengedrongen in zijn hoofd.
Ongemakkelijk voelt hij zich.
Geïrriteerd.
Druk.
Lawaaierig.
Weinig verdraagzaam.
Alles wat dan tegenzit, is te veel.
De tablet…

Nieuwste blogposts

Inhaalmanoeuvre

Een stap in het M-tijdperk

Contentement

Wiebel

de gevreesde M

Jarig

Pauze

Het A-handboek

Couch Potato

Spring in't veld

Moeilijk

Familievakantie stressvakantie... of toch niet?

Ready for take off

Deugnieten

Missen

Vergeten

Ode aan jou

Eenhoorns