And off we go

Het is zover, we vertrekken naar Portugal....
Al dagen ben ik me aan het voorbereiden, want dat op vakantie gaan is allemaal leuk en wel, maar dat inpakken, dat is iets anders.
Het begon al bij de koffers. Eerst maar een deel koffers gaan schooien bij mijn ouders, want zelf hebben we er niet genoeg. 
Dan de was... machines heb ik gedraaid, wit, zwart, rood, donker gekleurd, licht gekleurd,... en dan moest dat ook nog allemaal gedroogd en geplooid/gestreken worden. Nu strijken, daar doe ik niet aan, enkel in extreme kreukgevallen, en dat zijn er niet veel. Een bewuste keuze die ik maak om toch iets meer me-time te vinden. Ik koop geen kreukstoffen meer en hang altijd alles netjes te drogen, scheelt een hoop werk en tijd. 
Dus de livingtafel lag vol kleren die dan ook nog eens in de koffers moesten gepropt worden. En als je dan begint te tellen, merk je dat zoon 1 helemaal niet genoeg passende kledij meer heeft. Hup naar de winkel om nog snel snel wat korte broeken en T-shirts te scoren. Lang leve de solden. 
Voor 4 personen inpakken, er zijn wel leukere werkjes. En ik hoor jullie denken, die echtgenoot kan toch zeker zelf wel inpakken. Ja dat kan hij, maar tegenwoordig doe ik dat liever zelf. Want de veranderingen in kledij, en de toevoegingen die ik nog moet doen als hij zelf inpakt kost me meer tijd dan als ik het helemaal zelf doe... 
Dan nog schoenen, speelgoed, toiletgerief, belangrijke documenten, handbagage, tablets, herlaadkabels, slaapknuffels, zwemgerief, zonnecrème, oh ja, nog medicatie,... meermaals ben ik vanuit mijn zetel rechtgesprongen om dat ene vergeten ding bij in het koffer te steken, dus veel heb ik niet gezeten de laatste dagen. 
Ook heel leuk zijn de extra toevoegingen van de kinderen. Plots vind ik extra hoeden en verkleedkleren tussen mijn spullen gepropt. Och ja, dat kan er ook nog bij. 
Nog even de angstige test met de weegschaal, OEF. 
Nu staan we op het punt te vertrekken, en hopelijk zit alles erin. En anders dikke pech. 
Na de kofferstress heb ik me voorgenomen om deze week het op het gemak te doen, me van niet te veel aan te trekken, en te relaxen. 
Ik vertel je volgende week hoe dat gelukt is.

PS: mijn vriendinnen zijn gisteren vertrokken naar Corfu, en het ziet er daar fantastisch uit. Ik had schrik dat ik jaloers en nijdig ging zijn erover, maar ben dit helemaal niet. Ben blij voor hen en ik kijk uit naar al de foto's die ze gaan sturen. De eerste zien er alvast zalig uit! Veel plezier dames!!! CU on the other side ☺️


Reacties

  1. Inpak en voorbereidstress is voorbij. Nu chillen en proberen te relaxen met 2 kids ;) veel plezier, we denken aan je hier in corfu!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Populaire berichten